Als zzp’er/kleine ondernemer heb je geen recht op steun in de vorm van een sociale uitkering. Dat is gewoon zo en dat weet je ook als je als ondernemer begint.
Werk je niet, dan verdien je geen geld en heb je dus geen inkomen. Duidelijk en simpel.

Nu is dat inderdaad wel heel duidelijk, maar niet altijd even simpel. Want waar haal je je inkomen vandaan in bijvoorbeeld ‘financieel en economisch minder goede tijden’, zeg maar.
Want juist in financieel en economisch minder goede tijden, ben je als zzp’er/kleine ondernemer het kwetsbaarst.

En dan gebeurt het! Tarieven die in de niet-ondernemerswereld als ‘veeeels te hoog’ worden beschouwd, kelderen naar beneden. Op zich logisch, vind ik, maar wel tot op zekere hoogte.

Want de laatst tijd kom ik wel erg vaak erg lage uurtarieven tegen. Bijvoorbeeld een uurtarief van € 10,75, gelukkig dan wel exclusief btw…
Dat lijkt aardig wat, maar dat valt best tegen…

Als je bijvoorbeeld 40 uur per week werkt, 21 dagen per maand, men noemt dit fulltime, dan verdien je daarmee € 1.806,–.
Voor de ondernemer is dit bruto, na belastingbetaling blijft ongeveer de helft over, in dit geval dus € 903,–.
Dat is ruim € 300,00 onder het wettelijk nettominimumloon!
‘Oei!’ hoor ik je denken en inderdaad oei, oei, oei, deze € 903,– is ook nog eens inclusief ziektegeld, pensioen, vakantiegeld en noem maar op.
Moet je nagaan hoe erg het wordt als je parttime werkt.

Natuurlijk werken de meeste zzp’ers/kleine ondernemers niet voor dit soort tarieven, het is wat mij betreft sowieso zinloos en kansloos, want je redt het hier toch niet mee…

Maar het allerallerallerergst en engst! vind ik wel de mensen die dit soort tarieven hanteren en dan ook nog denken, vinden en roepen dat ze hiermee andere mensen ‘helpen’.

Lees deze (letterlijk overgenomen) reactie van een ‘professioneel intermediair met meer dan 40 jaar ervaring’ maar eens:

‘In het afgelopen jaar heb ik verschillende kandidaten kunnen helpen aan een job tegen een tarief dat onder de marktwaarde ligt. Het gaat dan om personen die al heel lang geen werk hebben, geen uitkering krijgen, deurwaarders aan de deur krijgen etc. Ik heb deze personen kunnen helpen aan een job, hen financieel ondersteund zodat de ergste misere weer voorbij was en ze naar een normaal betaalde baan kunnen doorstromen.’

Meneer spreekt een aantal keren van helpen.
Helpen krijgt hier wel een heel eigen betekenis.
Helpen van de wal in de sloot zeker? Of helpt meneer alleen zichzelf, over zijn provisie heb ik geen informatie gevonden…

Hoe help je in godsnaam een in de schulden geraakte persoon met een netto-inkomen
van € 900,– en vaak nog minder.
Deze opdracht was bijvoorbeeld voor 32 uur per week, is dus netto € 722,40.

En dan beweert meneer ook nog dat hij daarmee mensen helpt hun schulden af te betalen. Dat zijn dan wel minimale schulden, zeg!

Dat je voor € 722,40 per maand niet kunt leven en daarnaast ook nog schulden kunt aflossen, althans niet in Nederland, lijkt deze meneer volledig te ontgaan.
Dat meneer zelf dringend hulp nodig heeft, lijkt me duidelijk…

De opdrachtgever is een niet met naam genoemde verzekeringsmaatschappij.
Graag hoor ik of en welke Nederlandse verzekeringsmaatschappijen tarieven hanteren onder het wettelijk vastgestelde minimumloon.
Eerlijk gezegd verwacht ik weinig reacties…

Mijn advies is dan ook om dit soort kwakzalvende ‘hulpverleners’ stelselmatig en volledig te negeren.
Dan is het snel afgelopen met deze waanzinnige tarieven.

Ik roep alle zzp’ers, kleine ondernemers en wie nog meer mee wil doen op om zich te verenigen en deze ellende een halt toe te roepen en opdrachtgevers met zulke walgelijk lage tarieven volledig te negeren.

Laten wij ondernemers elkaar hierin steunen, dat is pas ondernemerssteun!

Jolanda Jongepier